Simon Sluiter, de avonturen van een Topfotograaf

Simon had er al vaker over nagedacht. “D-DIG”. Hij was nu al een tijdje actief op dat prachtige D-dig-forum maar wist nog steeds niet wat ie met die naam aan moest. “D-dig”. Maar goed,  Simon zou Simon niet zijn als ie niet ook dit raadsel wist op te lossen!

 Eerst had ie zo veel mogelijk fonetische varianten uitgeprobeerd om te kijken wat het lekkerst bekte. Op z’n Hollands? Dee-dee-ie-gee? Dee-dieg? Dee-dig? Duh-duh-ih-guh? Duh-dig? Nee, dat klonk als een snotverkouden kip op dinsdagmorgen. Op z’n Engels dan? Die-die-ai-dzjie? Die-die-aig?  Ja! Dat ging al een stuk beter! Simon zat op het goeie spoor, hij wist ’t helemaal zeker. Die-daig dan? Nee. Die-dig? JA! “DIE-DIG”! Yup, hij had het gevonden “Die-dig”. Dat klonk! Gedistingeerd, wetenschappelijk, modern, technisch neocreatief en toch leuk. Ja, “Die-dig”, dat was een naam die bij Simon’s hoogstaande fotokunsten paste. Hier kon ie zich wel in vinden. “Die-dig!” Geweldig! Daar kon je tegenover je vrienden rustig over praten. Daar was over nagedacht, dat was Simon wel duidelijk. Dat iemand dát wist te verzinnen! En dat streepje tussen “Die”en “Dig”! Wat een vondst, wat een oog voor detail!  Meesterlijk! Bleef er nu slechts nog één kleinigheidje over: waar in vredesnaam stond het voor………….

Simon zou het Prettig Babbelpraatje (jaja, “PB”, kende voor Simon al lang geen geheimen meer), Prettige Babbelpraatje dus, maar eens misbruiken. Er was immers een, ietwat geheimzinnige, mijnheer op D-dig die onder dezelfde naam zo nu en dan actief was. Daar kon Simon met dat PB-tje vast meer te weten komen:

“Geachte mijnheer D-dig,

Sinds enige tijd verrijk ik met mijn aanwezigheid uw alleraardigst internet-orgaantje. U biedt mij met dit niet onaardige gadget een podiumpje dat, met enige goede wil, lijkt aan te sluiten op mijn onovertroffen fotografisch kunnen. Hoewel het merendeel uwer leden met regelmaat wat moeite toont met het nivo van het hen door mij gebodene, zo moge blijken uit de inhoud der commentaren, doet men gelukkig pogingen correct en vriendelijk te blijven en staat men bovendien open voor mijn commentaren en daarmee voor de eigen persoonlijke groei. Dat stemt hoopvol dunkt me. Enkel het gebruik van weerleggingen beginnende met “Ja, maar…” lijkt ietwat gevoelig te liggen. Hoewel ik dat ervaar als een wat kinderachtige vorm van linguïstische overgevoeligheid houd ik hier in mijn commentaren natuurlijk wat rekening mee. De ervaring leert overigens dat, bij voldoende persistentie mijnerzijds, op enig moment mijn argumenten toch aanvaard worden en men van verdere , het zijn natuurlijk nog maar aankomende talenten, verdere aanmatigende reacties af ziet.

Welnu, komend tot de eigenlijke bedoeling van dit PB (u had hier naar mijn smaak overigens een ietwat meer zakelijke term mogen hanteren in plaats van “PB”) wil ik u verzoeken een triviale onduidelijkheid mijnerzijds op te lossen welke mij, ondanks haar onbeduidendheid,  toch al even bezighoud. Kunt u mij informeren wat de  exacte gedachte achter de aardige naam “D-Dig” moge zijn.

Bij voorbaat mijn dank,

Simon Sluiter, topfotograaf”

Nou,  Simon had zijn best gedaan dat Prettig Babbelpraatje te doen kenmerken door zijn aangeboren bescheidenheid en vond dat het zo maar moest kunnen.

Al na 8 minuten diende zich met een “Ping” het antwoord van het forum aan. Mijnheer D-dig bleek dus vaker actief als verwacht. Die alertheid sprak Simon wel aan.

“Beste Simon,

Fijn om te horen dat je D-dig weet te waarderen. Jouw aanwezigheid hier was ons niet ontgaan. Tja, die commentaren en het begrip “nivo”; daar is altijd een boel “over te doen”. Gelukkig weten we dat nieuwe leden doorgaans het nodige aan aanpassingsvermogen laten zien. Soms moet je gewoon even wat wennen als je hier nog niet zo lang rond sjouwt. Forum-etikette werkt nou eenmaal naar 2 kanten.

Maar om op jouw vraag te antwoorden: “D-dig” staat voor “Dutch Digital Imaging Gateway” en dat is precies wat we beogen te zijn: het Nederlandse internetportaal voor makers van Digitale Beelden. Met  andere woorden: de webstek waar je op een plezierige manier met anderen over onze gezamenlijke passie, fotografie, kunt praten en daarmee het eigen kunnen naar een hoger plan kunt stuwen. Leuk dat je het vraagt overigens.

Groetjes,

D-dig”

Ehhh, hoezo “even wat wennen”? Da’s nou jammer; blijkbaar nog iemand die Simons bijdragen niet volledig op waarde weet te schatten. En de betekenis van die afkorting, wat een bek vol zeg. Pfffff

Simon liet het verder maar voor wat het was. Het forum bleef een gezellige stimulans om zijn kunnen optimaal aan te wenden. Simon had daarom zijn eigen, betere natuurlijk, betekenis maar aan “D-dig” vastgeknoopt. Als een toepasselijke en stimulerende foto-variant op het bekende “think big”. Ter stimulans zou Simon voortaan fotograferen onder het motto: “Denk dig”!

Maandenlang had Simon er over nagedacht. Drie keer per dag had ie z’n bankrekening bekeken, z’n zakken doorzocht, de voering van de 3-zitter opengemaakt, onder het vloerkleed gekeken en alle geheime plekjes in huis gecontroleerd op achtergebleven wisselgeld. Al twee keer had ie thuis knallende ruzie gehad over z’n plannen. En opeens was daar twee weken geleden dat meevallertje!

Trots als een hond met zeven staarten liep ie die zaterdag de fotowinkel uit. Onder z’n arm een drietal dozen die gekoesterd werden alsof het z’n kroonjuwelen waren. Hij kon zich nauwelijks bedwingen om tot thuis te wachten alvorens z’n schatten van hun verpakking te ontdoen. Thuis aangekomen had ie nog net de tijd gevonden om z’n jas ergens in een hoek te mikken maar het ultieme moment was aangebroken: met een tederheid die z’n amoureuze leven nog nooit had meegemaakt begon hij z’n nieuwe liefde van haar verpakking te ontdoen. En even later lag ze daar, hem in al haar naaktheid uitnodigend toeblinkend. Z’n eerste digitale spiegelreflex! En ze was niet alleen. Uit de andere 2 verpakkingen rolden ook nog eens een 2-tal lenzen met een al even sexy uitstraling. In opperste extase kon hij aan de slag!

De rest van het weekend had Simons vrouw hem niet meer gezien. Wat een romantisch etentje had moeten worden lag inmiddels overgoten met tranen in de vuilnisbak. De nacht had ze ook al alleen door moeten brengen omdat ze zo dom was geweest hem, als goedmakertje voor de ruzies, een statief kado te doen en daar was ie vanaf zonsondergang tot zonsopkomst onvermoeibaar mee aan de gang gegaan. Als dit te lang door zou gaan zou ze een retaurateur nodig hebben om het krakkelee in het vernis van haar huwelijk weer te herstellen. Laat die zondag kwam hij uitgeput maar met een gelukzalige blik in zijn ogen weer zijn woning binnenrollen. 4 gig aan geheugenkaartjes gevuld en met eelt op z’n rechterwijsvinger. Tot absoluut niets meer in staat kon ie nog net z’n fototas in een hoekje van de slaapkamer vleien. Voordat z’n hoofd het kussen raakte was Simon al diep in slaap.

Vroeg de volgende ochtend belde Simon z’n baas om een snipperdag op te nemen. Photoshop stond in de tussentijd al warm te draaien. Wat een mogelijkheden, wat een effecten, wat een plááten!
Met vierkante ogen, een aankomede RSI en wat moeizame gesprekken met zijn ega verder, had ie tegen de avond 3 opname’s geselecteerd uit zijn werk van dat weekend. Daar had ie wat ditjes en datjes op losgelaten, wat zus- en zo-tjes ingestopt; ja, hij was al aardig op weg om een echte prof te worden.
Tijdens het avondeten, z’n echtgenote had hem onder bedreiging met een keukenroller en vleesmes richting de eettafel gedirigeerd, had hij haar met de hand op z’n hart beloofd dat ie ’s avonds weer de hele avond volledig voor haar beschikbaar zou zijn. Hij zou alleen nog maar even z’n resultaten met trots presenteren op dat leuke forum dat ie vorige week ontdekt had……..

Z’n prachtige foto’s stonder er ondertussen toch al minstens een kwartier en nog geen enkele reactie! Nou ja, hij had welliswaar beloofd dat ie gauw weer beneden zou zijn maar een kwartiertje extra moest maar effe kunnen. Ja hoor, na 40 minuten de eerste reactie!
Beste Simon, welkom op het forum. Leuke binnenkomers die je hier neer zet. Maar wel even een opmerkinkje: je horizon staat scheef, je onderwerp staat wat saai in het midden en ik had hem liever horizontaal gezien. Verder veel plezier gewenst hier.
Hm, duidelijk iemand die het niet helemaal begrepen had maar oke, het was in ieder geval een begin.

Hey, 20 minuten later weer een reactie!:
Hoi Simon, grappige plaat. Heb toch wel wat te zeuren: je onderwerp is overbelicht, spotmeting had dat kunnen voorkomen. Groetjes.
Spotmeting? Nooit van gehoord. Maakt niet uit, er is weer een reactie:
Hoi Simon, jammer maar je nacht-foto doet me niet zoveel. Flitser op het 2e sluitergordijn was beter geweest. Doei
Sluitergordijn??? Ehhhhhhh…

Hey weer een reactie:
Hoi Simon, nieuw hier? Heb je ook EXIF-gegevens, dat beoordeelt wat makkelijker
EXIF? Is dat een nieuw merk of zo?

Wacht, de computer piept weer:
Hoi Simon, die opname bij dat late licht was wel scherp geweest als je je ISO omhoog had gegooid. Had je een hogere sluitertijd gehad. Niet laten ontmoedigen hoor!
Ik héb geen ISO-camera, laat staan dat ik er mee ga gooien! Eikels…

Dit zou die avond, veertien dagen geleden, nog een tijdje zo doorgaan. Tegen half 12 liep Simon met afhangende schouders richting slaapkamer om z’n verdriet te delen met z’n echtgenote. Die lag echter met een boze frons op haar voorhoofd en met de rug naar hem toegedraaid al diep in slaap. Simon viel die avond in slaap met in zijn hoofd de gedachte dat hij morgen toch maar eens de gebruiksaanwijzing moest doornemen.

Gisteren kreeg Simon van zijn vrouw een pakketje met een strikje er om omdat ie zich de afgelopen 14 dagen toch weer als een goed echtgenoot had gedragen. Wat er uit dat pakje kwam? De gebruiksaanwijzing van z’n nieuwe camera………